Liesbeth ter Horst 35 jaar vrijwilliger TOG

Liesbeth in bed in hotel TOG

Afgelopen maand was Liesbeth ter Horst 35 jaar vrijwilliger bij het TOG. Hoog tijd om samen met haar terug te kijken op 35 jaar toegankelijkheidsstrijd. We spraken over frustraties, successen en de drive om er iedere keer weer tegenaan te gaan.
 
“Soms lijkt het wel alsof in al die jaren niks veranderd is” verzucht Liesbeth. Iedere keer als er een nieuwe ambtenaar op een dossier komt, moeten we weer uitleggen waarom toegankelijkheid zo belangrijk is. En soms moeten we zo lang wachten voordat iets is opgelost. Daar word ik weleens moe van”. 35 jaar geleden werd Liesbeth door haar goede vriend Harold gevraagd om samen met een aantal anderen de toegankelijkheid van Tilburg in kaart te brengen. “Volgens mij heette het TOG toen zelfs nog geen TOG, al weet ik ook niet meer hoe het toen wel heette”. We klommen op de barricade om aandacht te vragen voor ontoegankelijke situaties. De gemeente had nog geen flauw idee dat wij er waren en omdat er toen ook nog geen VN verdrag was, waren ze ook niet verplicht om ons erbij te betrekken. Maar wij zorgden wel dat ze ons niet vergaten.
 
Vooral met leuke filmpjes en ludieke acties. Haar ogen beginnen te twinkelen. “Dat zouden we nu ook veel meer moeten doen! Daar krijg ik energie van!”. Enthousiast vertelt ze over de actie op de Heuvel in 2007, waar het TOG een toegankelijke hotelkamer had gemaakt. “We hadden een grote tent neergezet, met een hoog/laag bed met papegaai en een toegankelijk toilet”. Op deze manier wilden we aandacht vragen voor het gebrek aan toegankelijke hotelkamers in Tilburg. Omroep Brabant maakte er een filmpje van. 
 
Ook het winkelcentrum De Heyhoef wordt door Liesbeth genoemd als succes verhaal. De gemeente heeft ons vroeg in het bouwproces betrokken, waardoor het nu een goed toegankelijk winkelcentrum is voor iedereen. René en ik mochten tijdens de opening in 1997 zelfs een demonstratie rolstoeldansen geven, vertelt ze trots.
 
Liesbeth wil het liefst praktisch bezig zijn. Samen met haar maatje Toos gaat ze graag op pad om de toegankelijkheid van een gebouw op te meten. Ook de ervaringstours met gemeenteraadsleden of ambtenaren staan hoog op haar lijstje. Vergaderen is niet zo mijn ding, bekent ze eerlijk. “Dat laat ik graag aan anderen over”. Ik vind het hartstikke goed dat de gemeente ons steeds vaker weet te vinden en vraagt om mee te denken. Dat is een enorme verandering met 35 jaar geleden. We worden gezien en gehoord en dat is een goede zaak. Al zou ik soms wensen dat het zaken wat sneller gerealiseerd konden worden.
 

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.